கண்ணாமூச்சி

திருமண ஒத்திகை

தமிழியல் ஆய்வுக்குச் செந்தமிழ்க் காவலரின் பங்களிப்புகள்

தஞ்சை, தமிழ்ப்பல்கலைக் கழக இந்திய மொழிகள் மற்றும் ஒப்பிலக்கியப் பள்ளியில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்பிரல் திங்கள் மூன்றாம் நாள் நிகழ்த்தப் பெறும் அறக்கட்டளைச் சொற்பொழிவு இந்த ஆண்டும் நிகழ்த்தப் பெற்றது. நிகழ்வின் தொடக்கம் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துடன் அத்துறைத் தலைவர் பேரா. இரா. முரளிதரன் அவர்கள் வரவேற்புரை நல்குமாறு அமைந்தது. மேனாள் மொழியியல் துறைத்தலைவர் பேரா. கி. அரங்கன் அவர்கள் வாழ்த்துரையுடன் செந்தமிழ்க் காவலர் முனைவர் அ. சிதம்பரநாதன் செட்டியார் பெயர் சொல்ல நிற்பது ஆங்கிலம் – தமிழ்ச் சொற்களஞ்சியமே எனவும், அவர் கடமை, காலம் தவறாமையும் உணர்வுகளுக்குச் சரியான குறியீடாகவும் திகழ்கின்றார் எனவும், இன்று கல்விப் பணிக்கு ஊதியம் நிறைவு; ஆனால் அதற்குரிய வேலைகளை யாரும் செய்ய முன்வருவதில்லை எனவும் கூறி அமைந்தார்.

கல்வெட்டும் விழிப்புணர்வும்

கல்வெட்டாவது வரலாற்றிற்கு முதன்மைச் சான்றுகள். அது குறித்த அறிவு தமிழறிந்த அனைவருக்கும் தேவை. ஏனெனின் வரலாறுகளை மீட்டுருவாக்கி கூறவேண்டுமெனில் நம்முன்னோர் விட்டுச் சென்ற சான்றுகள் தேவைப்படுகின்றன. அக்கல்வெட்டுக் குறித்த அறிவு மக்களிடையே உள்ளதா எனில் இல்லை. இருந்திருந்தால் சான்றுகளை அழித்திருக்கமாட்டோம்; அழித்துக் கொண்டிருக்க மாட்டோம். இக்கல்வெட்டுகளைப் பாதுகாக்க பல்கலைக் கழகங்களும் அரசும் ஓரளவு தான் முயற்சி செய்துள்ளன; செய்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் அதனைப் பாதுகாக்க வேண்டிய கடப்பாடு ஒவ்வொருவருக்கும் உண்டு.

ராதையின் ஊடலைத் தீர்த்தல்

தேனே,

நான் காளியை நசுக்கினேன்; 

ஏன் என்று நினைக்கிறாய்?

அந்தப் பாம்பு

உன் அழகான ஜடைப்பின்னுலுக்குப்

போட்டி என்பதால்…

நான் கம்சனின் வில்லை உடைத்தேன்

எதற்கு என்று நினைக்கிறாய்?

அது உன் வடிவான புருவத்திற்குப்

போட்டி என்பதால்…

நான் கோவர்தனமலையை

வேரோடு பிடிங்கினேன்;

தனியே நட

உன் குரல் கேட்டும்

யாரும் வரவில்லையானாலும்

டே! மடையா!

தனியே நட…

உன்னுடன் சேர்ந்து

யாரும் பேசவில்லையானாலும்,

எல்லோரும்

முகம் திருப்பிக் கொண்டாலும்,

பயந்து நடுங்கினாலும்

டே! மடையா!

மேடை

மூலம் : ஆங்கிலம்

தமிழில் : ஆ. ஈஸ்வரன்

நாங்கள் எங்களின் பெயரால் அமைந்த

எந்த மேடையும் ஏறியதில்லை

நாங்கள் அதற்காக

அழைக்கப்பட்டதும் இல்லை.

எங்களின் நிலம்

எங்களுக்கே சுட்டுவிரலால் சுட்டிக் காட்டப்பட்டது.

அங்கு பயந்தவாறே இரு கால்களையும்

குத்திட்டு அமர்ந்தோம்.