தமிழ் இலக்கிய வரலாறு: பழமையும் சிறப்பும்
▼ இலக்கிய வரலாற்றுத் தொகுப்பை வாசிக்க
1. தமிழினத்தின் தொன்மை
- தமிழினம் 'கல்தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே வாளோடு முன்தோன்றி மூத்த குடி' எனப் போற்றப்படுகிறது.
- ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சிந்துவெளி நாகரிகம், சுமேரிய நாகரிகத்திற்கு இணையான தமிழ் நாகரிகத்தைக் கொண்டிருந்ததாக அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
- குமரிக்கண்டம் அல்லது லெமூரியாக் கண்டமே மனித நாகரிகத்தின் தொட்டில் எனப் போற்றப்படுகிறது; இதுவே தமிழர்களின் ஆதி நிலமாகும்.
2. கடல் வாணிகச் சிறப்பு
- கி.மு. பத்தாம் நூற்றாண்டிலேயே தமிழ்நாடு, எகிப்து, சிரியா போன்ற நாடுகளுடன் வாணிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தது.
- அரிசி, சந்தனம், மயில் தோகை போன்ற தமிழ்ச் சொற்கள் கிரேக்கம் மற்றும் ஹீப்ரு மொழிகளில் பெயர்ந்து சென்றுள்ளன.
- உரோம் நாட்டு வரலாற்றாசிரியர் பிளினி, உரோம நாட்டுப் பொன் தமிழ்நாட்டு ஆடம்பரப் பொருட்களுக்காக வாரி வழங்கப்படுவதைக் கண்டு வருந்தினார்.
3. தமிழ் மொழியின் இனிமை
- 'தமிழ்' எனும் சொல்லுக்கு 'இனிமை' என்று பொருள். சீவக சிந்தாமணி, மணிமேகலை போன்ற காப்பியங்கள் தமிழின் தேன்சுவையைத் துதிக்கின்றன.
- பாரதியார் 'யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்' எனப் புகழ்ந்தார்.
- மாக்ஸ் முல்லர் போன்ற மொழி அறிஞர்கள் தமிழே மிகவும் பண்பட்ட மொழி எனவும், வளம் வாய்ந்த இலக்கியச் செல்வங்களைக் கொண்டது எனவும் பாராட்டியுள்ளனர்.
4. இலக்கியப் பாகுபாடுகள்
- சங்க காலம்: எட்டுத்தொகை மற்றும் பத்துப்பாட்டு நூல்கள் தமிழரின் அகம் மற்றும் புற வாழ்வியலைப் பதிவு செய்தன. இது தமிழ் இலக்கியத்தின் பொற்காலம்.
- சங்கம் மருவிய காலம்: திருக்குறள் உள்ளிட்ட பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் அறநெறிகளை உலகிற்கு வழங்கின.
- பிற்காலம்: பல்லவர் காலத்தில் பக்தி இலக்கியங்களும், சோழர் காலத்தில் கம்பராமாயணம் உள்ளிட்ட காப்பியங்களும், நாயக்கர் காலத்தில் சிற்றிலக்கியங்களும் செழித்து வளர்ந்தன.
ஆதாரம்
இந்தத் தகவல்கள் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு (பழமையும் சிறப்பும், காலமுறைத் தொகுப்பு) நூலினை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.