மெய்வேந்து

[மெய்வேந்து] கவிதை, கட்டுரை, சிறுகதை, புதினம் ஆகிய இலக்கிய வடிவங்களோடு, தமிழியல், வரலாறு, தொல்லியல் சார்ந்த அரிய தகவல்களையும் தாங்கி வரும் பன்முக வலைப்பூ. (A multidisciplinary blog featuring Poetry, Essays, Fiction, History, and Archaeology.)

செவ்வாய், 2 டிசம்பர், 2025

பக்தி இலக்கியத்தின் தோற்றம் வளர்ச்சி

பக்தி இலக்கியத்தின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்

(தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலம்)

1. முன்னுரை

பல்லவர் காலத்தில்தான் பக்தி இலக்கியம் பெருமளவில் தோன்றியது. வேறு எம்மொழியிலும் தமிழில் தோன்றிய அளவு பக்தி இலக்கியம் தோன்றவில்லை. இக்காலத்தில் எழுந்த பக்தி இலக்கியம் இருவகைப்பட்டது. தனித்தனிப் பதிகங்களால் பக்தி அனுபவங்களை வெளிப்படுத்துதல், பிரபந்தங்களாக வெளிப்படுத்துதல் என அவை இருவகையாக உள்ளன.

▼ மேலும் வாசிக்க (முழு கட்டுரை)

2. சங்க காலத்திற்குப் பிறகு

சங்க காலத்திற்குப் பிறகு தமிழ்நாட்டில் சமண, பௌத்த சமயங்கள் செல்வாக்குப் பெற்றன. இதனால் துறவறத்திற்குப் பெருமை ஏற்பட்டது. இல்லறத்திற்கும், கலைகளுக்கும் (ஆடல், பாடல், ஓவியம், சிற்பம்) இருந்த மதிப்பு குறைந்தது. இந்த நிலையில் சிலப்பதிகாரம் இருவகை நிலைகளையும் எடுத்துரைத்து இரண்டிற்கும் பாலம் போலவே அமைந்தது.

3. ஆழ்வார்கள் மற்றும் நாயன்மார்களின் புரட்சி

மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம்: ஆழ்வார் நாயன்மார் பாடல்களில் இல்லறம் வெறுக்கப்படவில்லை. உலக இன்பங்களை நுகர்ந்தவாறே இறைவனிடத்தில் பக்தி செலுத்தலாம் என்ற தெளிவைத் தந்தது.
அனைவரும் சமம்: கடவுளுக்குமுன் மக்கள் எல்லோரும் சமமானவர்கள் என்ற கருத்தைப் பரப்பின.
தமிழுக்கு ஏற்றம்: அரசர்களையும் செல்வர்களையும் பாடப் பயன்பட்ட தமிழ், கடவுளைப் பாட மட்டுமே பயன்பட வேண்டும் என்ற கொள்கை வளர்ந்தது.

4. திருநாவுக்கரசரின் பக்தி

சமணத்திலிருந்து சைவத்திற்குத் திரும்பிய திருநாவுக்கரசர், இயற்கை தரும் இன்பங்களும் கலை இன்பங்களும் இறைவன் தரும் இன்பங்களே என்று பாடினார்.

"குருகாம் வயிரமாம் கூறு நாளாம்...
கருவாய் உலகுக்கு முன்னே தோன்றும்
கண்ணாம் கருகாவூர் எந்தை தானே."

மேலும், "ஆட்டுவித்தால் ஆர் ஒருவர் ஆடா தாரே" என்று எல்லாம் இறைவன் செயலே என்பதைத் தனது தாண்டகப் பாடலில் விளக்கியுள்ளார்.

5. இலக்கிய வடிவங்கள் (பதிகம் & இசை)

பதிகம்: பெரும்பாலும் பத்துப் பாடல்களைக் கொண்டது. அப்பர் காலம் தொட்டு வளர்ந்து மாணிக்கவாசகர் காலத்தில் உச்சம் பெற்றது. இது சங்ககால ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவிலிருந்து உருவானது.
எளிய நடை: கற்றவர்கள் மட்டுமல்லாமல், பாமர மக்களும் கூடிப் பாடுவதற்கு ஏற்றவாறு தமிழ் எளியதாய், இசையினிமையுடன் அமைந்தது.
பல்வேறு பாவினங்கள்: தாழிசை, துறை, விருத்தம் போன்ற பாவினங்கள் பெருவழக்காகக் கையாளப்பட்டன.

6. திருஞானசம்பந்தரின் சந்தப் பாடல்கள்

திருஞானசம்பந்தர் சந்தங்களை அமைத்து அரிய பாடல்களைப் பாடினார். திருக்குறள் வடிவத்தையே மாற்றி, எட்டுச் சீர்களைக் கொண்ட இரண்டே அடிகளில் 'திருவிருக்குக்குறள்' என்று பாடினார்.

"ஞால மேழுமாம் ஆல வாயிலார்
சீல மேசொலீர் காலன் வீடவே."

7. மாணிக்கவாசகரும் நாட்டுப்புற வடிவங்களும்

மாணிக்கவாசகர் மக்கள் மத்தியில் இருந்த நாட்டுப்புறப் பாடல் வடிவங்களைப் பக்தி இலக்கியத்தில் புகுத்தினார்.

திருவம்மானை: பெண்கள் உட்கார்ந்து ஆடுவது.
திருப்பொற்சுண்ணம்: வாசனைப்பொடி இடித்தவாறே பாடுவது.
திருப்பூவல்லி: மலர் பறிக்கும்போது பாடுவது.
திருச்சாழல்: மகளிர் விளையாடும்போது பாடுவது.

8. திருமங்கையாழ்வாரின் புதுமைகள்

நாட்டுப் பாடல் மரபு: 'கூவாய் பூங்குயிலே', 'கொட்டாய் பல்லிக்குட்டி' போன்ற நாட்டுப் பாடல் மரபில் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.
மடலூர்தல்: பெண்கள் மடலூர்தல் இல்லை என்ற பழைய மரபை மாற்றி, தம்மைத் தலைவியாக பாவித்து, பெரிய திருமடல் மற்றும் சிறிய திருமடல் ஆகியவற்றை இயற்றினார்.

9. முடிவுரை

பக்தி இலக்கியம் சங்க இலக்கியத்திலிருந்து பெரும் வளர்ச்சியைக் கண்டது. மனிதக் காதல் தெய்வீகக் காதலாக மாறியது. அரசர்களைப் பாடிய தமிழ் ஆண்டவனைப் பாடத் தொடங்கியது. வெண்பாவில் தொடங்கிய பக்திப் பாடல்கள் (பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார்), பின்னர் விருத்தம், சந்தம், நாட்டுப்புற வடிவம் எனப் பல பரிமாணங்களில் வளர்ந்து தமிழுக்கு வளம் சேர்த்தன.