தமிழ் இலக்கண வரலாறு: ஒரு பார்வை
தமிழ் மொழி நீண்ட நெடிய இலக்கண மரபைக் கொண்டது. குறிப்பாகப் பொருளிலக்கணத்தைப் பொறுத்தவரை, தொல்காப்பியத்திற்குப் பிந்தைய காலங்களில் தனித்தன்மை வாய்ந்த பல நூல்கள் தோன்றின. அவற்றுள் புறப்பொருள் வெண்பாமாலை மற்றும் தமிழ்நெறி விளக்கம் ஆகிய இரண்டும் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகின்றன.
புறப்பொருள் வெண்பாமாலை: வீரத்தின் இலக்கணம்
பொருளிலக்கணத்தின் ஒரு பகுதியாகிய புறப்பொருள் குறித்து, வெண்பா யாப்பில் முறையாகத் தொகுக்கப்பட்ட நூல் 'புறப்பொருள் வெண்பாமாலை' ஆகும். சேரவேந்தர் மரபைச் சேர்ந்த ஐயனாரிதனார் என்பவரால் இந்நூல் இயற்றப்பட்டது. இவரது பெயருக்கு 'ஐயனார்க்கு இனியன்' என்பது பொருளாகும்.
இந்நூல் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. சிவபெருமானைப் போற்றும் கடவுள் வாழ்த்தைக் கொண்டிருப்பதால், ஆசிரியர் சிவசமயத்தைச் சார்ந்தவர் என்பது தெளிவாகிறது. எனினும், நூலின் உள்ளடக்கத்தில் பிற சமயக் கருத்துக்களையும் அவர் போற்றியுள்ளார்.
▼ மேலும் வாசிக்க
நூல் அமைப்பு: இந்நூல் பன்னிரு திணைகளைக் கொண்டது. வெட்சி முதல் பெருந்திணை வரை ஒவ்வொன்றிற்கும் தனித்தனிப் படலங்கள் உள்ளன. இதில் மொத்தம் 19 நூற்பாக்களும், 341 துறைகளை விளக்கும் கொளுக்களும், 361 பாடல்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.
உரைச் சிறப்பு: இந்நூலுக்கு சாமுண்டி தேவி நாயகர் என்பவர் பொழிப்புரை எழுதியுள்ளார். இவர் பாடல்களின் இயைபைக் காட்டியும், கடினமான சொற்களுக்கு எளிய விளக்கம் அளித்தும் உரையைச் சிறப்பித்துள்ளார். கி.பி. 13 அல்லது 14-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இவர், உரையாசிரியர் உலகில் குறிப்பிடத்தக்கவர்.
தமிழ்நெறி விளக்கம்: அகப்பொருள் மரபு
தமிழரின் வாழ்வியல் நெறியாகிய அகப்பொருள் இலக்கணத்தை விளக்கும் நூல் 'தமிழ்நெறி விளக்கம்' ஆகும். இந்நூலின் ஆசிரியர் பெயர் காலவோட்டத்தில் மறைந்துவிட்டது. எனினும், சிதைந்த நிலையில் கிடைத்த ஏடுகளைத் தொகுத்து, 1937-ஆம் ஆண்டில் தமிழ்த்தாத்தா உ.வே. சாமிநாதையர் அவர்கள் இதனைப் பதிப்பித்தார்.
தற்போது இந்நூலில் 25 நூற்பாக்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. இது களவு மற்றும் கற்பு ஒழுக்கங்களைப் பற்றிய விரிவான விளக்கங்களைத் தருகிறது. குறிஞ்சி, பாலை, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என்ற வரிசை முறையில் திணைகள் இதில் அடுக்கப்பட்டுள்ளன.
▼ மேலும் வாசிக்க
முக்கட்கூட்டம்: இந்நூலில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள 'முக்கட்கூட்டம்' என்ற சொல் இலக்கண உலகில் ஒரு புதிய ஆட்சியாகக் கருதப்படுகிறது. இது இயற்கைப் புணர்ச்சி, தோழியால் கூடுதல் மற்றும் தோழனால் கூடுதல் ஆகிய நிலைகளைக் குறிப்பதாக அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
இலக்கிய வளம்: இந்நூலில் இடம்பெற்றுள்ள 173 மேற்கோள் பாடல்கள், சங்க இலக்கியக் கருத்துக்களைத் தழுவி மிக அழகாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளன. 'அழப்பறை' போன்ற புதிய கலைச்சொற்களும், தூய தமிழ் நடையும் இந்நூலின் தனிச்சிறப்பாகும். இது கி.பி. 10 முதல் 13-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தைச் சேர்ந்ததாகக் கணிக்கப்படுகிறது.
முடிவாக, இவ்விரு நூல்களும் தமிழ் இலக்கண மரபின் வளர்ச்சியைப் பறைசாற்றும் வரலாற்று ஆவணங்களாகத் திகழ்கின்றன. இவை பண்டைத் தமிழரின் வீரத்தையும், காதலையும் இலக்கண வடிவில் நமக்கு இன்றும் உணர்த்திக் கொண்டிருக்கின்றன.
